تنظیم دستیار

هر فضای کاری یک دستیار دارد. صفحهٔ «دستیار» پنج تب دارد و هر چیزی که در آن عوض کنید، از نوبت بعدی اعمال می‌شود. هر کدام از این‌ها را می‌توانید به‌جای فرم، به دستیار فضای کاری هم بگویید.

هویت

• نام و تصویر — در صندوق ورودی، پیام‌رسان و صفحهٔ عمومی دیده می‌شود. تصویر را بارگذاری کنید یا از نشان سایتتان بردارید.
• نقش — یک خط، همان که مشتری زیر اسم دستیار می‌بیند.
• دستورالعمل‌ها — همان system prompt. دقیق بنویسید چه بکند، چه هرگز نکند و کِی موضوع را واگذار کند. دستیار فضای کاری می‌تواند کل این متن را بخواند و بازنویسی کند.
• لحن — چطور حرف بزند. مشتری اسم لحن را نمی‌بیند، فرقش را می‌بیند.
• زبان پاسخ — به همان زبانی که مشتری نوشته، یا همیشه به یک زبان.

دانش

کدام منبع‌ها را بخواند. همهٔ منبع‌های فضای کاری اینجا فهرست می‌شوند و تیک می‌خورند.

ابزارها

• ردهٔ مدل — کدام ردهٔ مدل جواب بدهد. ردهٔ بالاتر، اعتبار بیشتری در هر نوبت می‌برد.
• ابزارهایی که می‌تواند فراخوانی کند — سرویس‌هایی که در یکپارچه‌سازی‌ها وصل کرده‌اید، با ابزارهایشان. برداشتن تیک یک ابزار، آن را از نوبت بعدی حذف می‌کند. ابزار برای دستیار یا روشن است یا اصلاً نمی‌بیندش؛ حالت سومی نیست.

حفاظ‌ها

• واگذاری در اطمینان کمتر از — اگر کمتر از این مطمئن باشد، به‌جای حدس زدن به کارشناس می‌سپارد.
• حداکثر رفت‌وبرگشت پیش از واگذاری.
• هرگز دربارهٔ این‌ها صحبت نکن — موضوع را اضافه کنید تا از جواب دادن خودداری کند و واگذار کند.
• پاک‌سازی داده‌های شخصی از گزارش‌ها — ایمیل، شمارهٔ تماس و شمارهٔ کارت پیش از ذخیره پوشانده می‌شوند.

انتشار

• کانال‌ها — جاهایی که این دستیار اجازهٔ جواب دادن دارد.
• سهم ترافیک — بخشی از گفت‌وگوها را به دستیار بسپارید و با بالا رفتن اطمینان بیشترش کنید.
• نمایش منبع‌ها زیر جواب‌ها.
• از مخاطب بپرسیم کیست؟ — کِی و چه چیزهایی از مشتری پرسیده شود؛ در صفحهٔ «فرم مشخصات مشتری».
• لینک اشتراک‌گذاری — صفحهٔ عمومی دستیار و آدرسش.

میز آزمایش

کنار همهٔ تب‌ها یک گفت‌وگوی آزمایشی هست. با نسخهٔ پیش‌نویس حرف بزنید؛ هیچ‌چیز اینجا به مشتری نمی‌رسد. زیر هر جواب «چه کاری انجام داد» را می‌بینید: چند منبع بررسی شد، کدام ابزار فراخوانی شد، و اگر واگذار کرد چرا.