فرم مشخصات مشتری

پرسیدن نام، شمارهٔ موبایل یا ایمیل همیشه با یک فرم کوچک وسط گفت‌وگو انجام می‌شود، نه با جمله. مشتری می‌نویسد، ارسال می‌زند، فرم باز می‌شود، پیامش پشت فرم می‌ماند و بعد از پر شدن خودش می‌رود. روی پیام‌رسان سایت، صفحهٔ عمومی و ربات‌ها یکی است.

کِی بپرسد

• هیچ‌وقت نپرس — هر کسی می‌تواند بی‌نام و تا هر وقت که بخواهد گفت‌وگو کند.
• بعد از چند پاسخ بپرس — اول جواب واقعی می‌گیرند، بعد برای ادامه مشخصات می‌خواهیم. تعداد پاسخ را خودتان می‌گذارید.
• پیش از اولین پاسخ بپرس — می‌نویسند، ارسال می‌زنند، و قبل از اینکه دستیار جواب بدهد مشخصات را می‌خواهیم. بهترین سرنخ‌ها، کمترین گفت‌وگو.
• وقتی دستیار لازم داشت — خود دستیار، هر وقت برای انجام کاری به مشخصات نیاز پیدا کرد (پیدا کردن سفارش، ثبت درخواست)، همان لحظه فرم را می‌آورد. نام همیشه پرسیده می‌شود اگر نداشته باشیم.

چه چیزهایی بپرسد

نام، شمارهٔ موبایل و ایمیل، به انتخاب شما؛ دست‌کم یکی باید بماند. همین انتخاب روی همهٔ کانال‌ها اعمال می‌شود. شمارهٔ موبایل و ایمیل پیش از ارسال بررسی می‌شوند و اگر درست نباشند، همان‌جا گفته می‌شود.

کاربر واردشده در سایت شما

اگر سایتتان کاربر را با امضا معرفی کند، فرم اصلاً باز نمی‌شود و کنار مشتری در صندوق ورودی نوشته می‌شود «هویت از سمت سایت شما تأیید شده». در صفحهٔ «شناساندن کاربر لاگین‌شده».